Onze boerderij bevindt zich midden in het Meetjeslandse krekengebied. De Molenkreek vormt een natuurlijke begrenzing van ons 'hof'.

De Molenkreek is een oude getijdengeul die ontstaan is in de late Middeleeuwen (16de-17de eeuw) door overstromingen van de zoute Westerschelde. De overstromingen van de Westerschelde zorgden voor het ontstaan van de kreken, maar ook voor een groot zoutgehalte (saliniteit) van zowel oppervlakte- als grondwater. In de Molenkreek is er een zeer uitgesproken saliniteit. Van alle kreken in het Meetjesland, maar ook op schaal Vlaanderen is dit de meest brakke kreek die niet meer onder mariene invloed staat.

Sinds 1986 huurt vzw Natuurreservaten het noordelijke deel van de kreek (4 van de 6 ha).

Verlanding zorgt voor een geringe diepte en droogvallende modderplaten tijdens de zomer en het najaar. Die platen oefenen een sterke aantrekkingskracht uit op ruiters en plevieren. Ook specifieke flora vindt hier haar gading, mede door de grote saliniteit van de kreek.

Door het hoge zoutgehalte van de kreek ontwikkelden zich specifieke fauna en flora. Veel van de plantjes die je hier terugvindt, komen b.v. ook in het Zwin voor (enkele voorbeelden: melkkruid, zilte rus, zilte schijnspurrie, zeeaster, zeebies/heen, …).

Het lage waterpeil en de modderplaten in de kreek trekken steltlopers aan. Sommige vinden er de ideale broedplaats, andere komen hier voedsel zoeken tijdens de winter - of doortrekperiode. De meest voorkomende soorten zijn witgatje, tureluur, kievit en kluut. De kluut is hierbij wel de meest opvallende vogel.